चंद्र

चंद्र दूर असतो आणि तो आपल्याला हवा हवा सा आणि खुप लोभसवाणा वाटत असतो.....
.आणि मग नकळत.... दिवसा उजेडात अनेक गोष्टीत रमणारे आपले मन रात्रीची वाट पाहू लगते...
दररोज वृद्धिंगत होणारी चन्द्रकोर आणि मग पौर्णिमेच्या रात्री दिसणारा परिपूर्ण चंद्र...
सारे सारे काही आपल्या मनाला भावणारे असते... आणि मग आपण स्वप्न रंगवू लागतो ..
.ते स्वप्न कोणी तरी ऐकावे- पहावे; आणि कोणी तरी त्याचा अनुभव घ्यावा असे वाटू लागते...
आणि मग आपण शोधू लागतो असे कोणी.... ज्याला ही तो चंद्र दिसेल... आवडेल आणि तो ही आपल्या आनंदात रममाण होईल! ...
त्या चंद्राचा हा मनावरचा परिणाम फार सुंदर असतो!...
मग हळू हळू मनाला सवय होते...१-१ प्रियजण अजुन जमवण्याची ...
अंधारात ही कुणाला तरी शोधण्याची.....
मैत्री करण्याची !!
८ जुन २०१०