सुमने प्राजक्ताची....

अशीच तीही विरून गेली....
सुमने प्राजक्ताची....
निघून गेलीस तु जशी.....
आयुष्याच्या.... सुगंधी संध्याकाळी !!

नियतिचा खेळ अजब......अजुनही नसे संपलेला ....
अजुनही... हवा येते....गात....मंजुळ गाणं !
जशी तु येत असे....!
अनं....नकळत जाते ...फुलांना देऊन ...अलगद धक्का !!
जशी तु जात असे ...!!

पण तु काही पुन्हा येत नाही ....
अनं माझी संध्याकाळ...
तुझ्या आठवणी शिवाय कधीही जात नाही....
प्रिये....तु ये.... !....अजुनही... तुझी वाट पहिली जाते...
मनातच साद घातली जाते !!

.....प्रिये तु ये...
माझ्या रुदित मनासाठी ये ....
नाहीतर ठेच लागलेल्या...... ह्या सुमनांसाठी ये !!!

फुले प्राजक्ताची....कधी होती तुझ्या ओठांची हासवे !
आता असती.......... माझ्या मनाची आसवे !!!
ये ...ये प्रिये !
ये आणि ही आसवे पुसून जा ....
काहीही बोलली नाहीस तरी चालेल ...फक्त एकदा पूर्वी सारखे हसून जा !!!
-
Vd.P.P.W.
शिघ्रकवी वैद्य प्र. प्र. व्याघ्रसुदन